Χρησιμοποιούνται για την κυκλοφορία του νερού θέρμανσης. Είναι μια αντλία με ένα μικρό ενσωματωμένο ηλεκτροκινητήρα και τους διακρίνουμε σε υδρολίπαντους και ελαιολίπαντους και κυκλοφορητές με φλάντζα και με ρακόρ . Μέσα στην αντλία υπάρχει μια φτερωτή η οποία περιστρέφεται και δημιουργεί από την μια μεριά αναρρόφηση και από την άλλη κατάθλιψη.
Πρέπει να λειτουργούν με καθαρό νερό χωρίς άλατα. Δεν πρέπει να φέρουν τον ηλεκτρικό τους πίνακα ( κουτί ) προς τα κάτω και χρειάζονται πάντα εξαέρωση κατά την πρώτη εκκίνηση και μετά από κάθε πλήρωση νερού.
Η επιλογή του γίνεται με την παροχή όγκου νερού και το μανομετρικό ύψος της εγκατάστασης.
Προτιμάται να προσαρμόζεται στην προσαγωγή του νερού προς τα σώματα γιατί οι σημερινοί κυκλοφορητές αντέχουν σε θερμοκρασίες 110 - 130 °C ενώ οι ελαιολίπαντοι κυκλοφορητές σε 140 °C . Η τοποθέτηση στην προσαγωγή έχει το πλεονέκτημα ότι όλη η εγκατάσταση βρίσκεται σε υπερπίεση και αποκλείεται η αναρρόφηση αέρα από μη απολύτως στεγανά σημεία όπως συνδέσεις με όργανα ελέγχου.
Ο κυκλοφορητής τοποθετείται στην επιστροφή μόνο αν έχουμε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 110 °C στην αναχώρηση του νερού πχ. περίπτωση τζακιού.
Είναι συνήθως με 3 ή 4 ταχύτητες , έχουν πάνω τους έναν ηλεκτρικό διακόπτη για αλλαγή στροφών ο οποίος είναι πάνω στο κέλυφος του κινητήρα ο οποίος διακόπτης είναι χειροκίνητος. Βασικό πλεονέκτημα είναι ότι μπορούμε να μειώσουμε την ποσότητα νερού που ωθείται προς το δίκτυο κατεβάζοντας την ταχύτητα λειτουργίας όταν δούμε ότι έχουμε πρόβλημα θορύβου .